Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ο ΠΑΠΑΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ




IΣΤΟΡΙΚΗ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΠΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ...


Πολλά λέγονται για την συνάντηση αυτή. Δεν ξέρουμε τι κουκιά θα βγάλει. Δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε ή να γκρινιάσουμε.. Είθε να προκύψει κάτι θεάρεστον... Είθε. Σας δίνουμε μερικές φωτό και ένα βίντεο που είναι παραγωγή του Ραδιοφώνου του Βατικανού... Καθώς και την προσφώνηση του Πάπα προς τον Πατριάρχη... Με λίγη προσπάθεια θα καταλάβουμε τι έχει πίσω από το μυαλό του ο ηγέτης του καθολικισμού... ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ είναι μεγάλης διάρκειας (1.23  και λεπτά)...Παρουσιάζει όμως γνωσιολογικό ενδιαφέρον...)

Η Προσφώνησις του Πάπα Φραγκίσκου
Παναγιώτατε, αγαπητέ Aδελφέ,
η βραδιά φέρνει πάντα μαζί της ένα ανάμικτο αίσθημα ευγνωμοσύνης για την ημέρα που βιώθηκε καί τρεμάμενη εμπιστοσύνη μπροστά στην νύχτα που πέφτει. Απόψε η ψυχή μου είναι γεμάτη ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, που με αξιώνει να βρεθώ εδώ και να προσευχηθώ μαζί με την Παναγιότητα Σας και με αυτήν την αδελφή Εκκλησία, στο πέρας μιας έντονης ημέρας αποστολικής επίσκεψης, και συγχρόνως η ψυχή μου είναι σε αναμονή της ημέρας που ήδη αρχίσαμε λειτουργικά: της εορτής του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, Προστάτου αυτής της Εκκλησίας.
Διά μέσου των λόγων του Προφήτου Ζαχαρίου, ο Κύριος μάς εδώρησε ακόμα μια φορά, σε αυτήν την εσπερινή προσευχή, το θεμέλιο που είναι η βάση της προέκτασης μας προς το ένα σήμερον και προς το ένα αύριον, ο στερεός βράχος επί του οποίου μπορούμε να οδηγήσουμε μαζί τα βήματα μας με χαρά και ελπίδα, αυτό το από βράχο θεμέλιο, είναι η υπόσχεση του Κυρίου: «Ιδού εγώ σώζω τον λαόν μου απο γής ανατολών και απο γής δυσμών...εν αληθεία και δικαιοσύνη» (8, 7.8)
Μάλιστα, σεβάσμιε και αγαπητέ αδελφέ Βαρθολομαίε, ενώ εκφράζω το εγκάρδιο ευχαριστώ για την αδελφική Σας υποδοχή, αισθάνομαι ότι η χαρά μας είναι πιό μεγάλη γιατί η πηγή της βρίσκεται αλλού, όχι σε εμάς, όχι στο καθήκον μας και στις προσπάθειές μας, οι οποίες βεβαίως υπάρχουν, αλλά στην κοινή αφοσίωση στην πιστότητα του Θεού, που θέτει το θεμέλιο για την ανασυγκρότηση του ναού του που είναι η Εκκλησία (βλ Ζαχ. 8,9). «Ιδού ο σπόρος της ειρήνης» (Ζαχ 8.12), ιδού ο σπόρος της χαράς. Αυτή η ειρήνη και αυτή η χαρά που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει, αλλά που ο Κύριος Ιησούς υποσχέθηκε στους μαθητές του, και τους εδώρησε με την Ανάσταση του, δυνάμει του Παναγίου Πνεύματος.

Ο Ανδρέας και ο Πέτρος άκουσαν αυτήν την υπόσχεση, έλαβαν αυτήν την δωρεάν. Ήσαν αδελφοί εξ αίματος, αλλά η συνάντηση με τον Χριστό, τους μετέβαλε σε αδελφούς εν τη πίστη και εν τη αγάπη. Και σ'αυτήν την χαρμόσυνη βραδιά, σε αυτήν την προεόρτιαν προσευχήν θα ήθελα προ πάντων να πώαδελφοί στην ελπίδα.
Οποία χάρις, Παναγιώτατε, να μπορούμε να είμαστε αδελφοί εν τη ελπίδι του Αναστάντος Χριστού! Οποία χάρις, και οποία ευθύνη, να μπορούμε να βαδίζουμε μαζί σ'αυτήν την ελπίδα, ενισχυμένοι με την μεσιτεία των Αγίων αδελφών Αποστόλων Ανδρέα και Πέτρο! Γνωρίζοντας οτι αυτή η κοινή ελπίδα δεν θα μας απογοητεύσει, γιατί είναι θεμελιωμένη οχι επάνω στις πτωχές μας δυνάμεις, αλλἀ στην πιστότητα του Θεού.
Με αυτήν την χαρούμενην ελπίδα, γεμάτη ευγνωμοσύνη και τρεμάμενη αναμονή, εκφράζω προς την Παναγιότητα Σας, προς όλους τους παρόντες, και προς την Εκκλησίαν της Κωνσταντινουπόλεως την θερμήν μου αδελφικήν ευχήν επί τη εορτή του Αγίου Προστάτου Της.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου